Mijn dochter dacht dat ze het niet alleen kon…en ik had dat zelf gecreëerd.
- Valérie VALYU
- 12 apr
- 3 minuten om te lezen
Toen mijn dochter in het eerste leerjaar zat, kon ze niet volgen op school.
Lezen lukte niet.
Rekenen lukte niet.
Taal lukte niet.
En zonder nadenken, ben ik er elke dag naast gaan zitten.
Om goed te doen...
Ik wou helpen.
Ik wou haar vooruit krijgen.
Ik wou dat het “goed kwam”.
Maar wat ik toen niet zag…is waarom ik dat deed.
Ik zat in angst.
“Wat als ze niet mee kan?”
“Wat gaat er later van haar worden?”
"Wat gaan de mensen zeggen...?"
Zonder het te beseffen, wou ik dat "mijn kinderen mijn trots zouden zijn"
Want wat ik toen nog niet begreep,
👉 is dat ik diep vanbinnen het gevoel had
👉 dat mijn eigen leven niet veel voorstelde.
En zonder het door te hebben, hoopte ik dat wat zij zouden bereikten,
👉 die pijn een beetje zou verzachten.
Beluister het hele verhaal in de bijhorende Podcast aflevering
Elke dag opnieuw.
Hielp ik mijn dochter.
Nam ik over van haar.
Loste ik haar problemen op.
Ik dacht dat ik haar hielp.
Maar eigenlijk…leerde ik haar iets helemaal anders.
👉 Ik kan het niet alleen.
👉 Mama moet mij helpen.
👉 Er scheelt iets met mij.
En zo werd dat, zonder dat we het beseffen,
haar waarheid.
Wat jij denkt, wordt hoe jij je voelt.
Wat jij voelt, stuurt hoe jij je gedraagt.
Wat jij denkt en voelt dat voelt jouw kind.
En dat wordt de realiteit van je kind.
Ik geloofde dat mijn dochter het niet kon.
Dus nam ik dingen uit handen.
Antwoordde ik in haar plaats.
Beschermde ik haar.
Zelfs zo ver dat ik haar zei om te zwijgen...
als ze niet zeker was...
En wat boodschap gaf ik hierdoor aan mijn kind?
Je kan het niet
Het is te moeilijk voor jou
Je hebt hulp nodig.
En je kind begint dat te geloven...
En hoe meer je kind dit geloofd, hoe meer het zijn identiteit wordt.
En eens het de identiteit is van je kind, dan heeft je kind geen andere keuze dan er er zich naar te gedragen.
Want je identiteit is sturen voor je gedrag.
En dan wordt het een vicieuze cirkel...
👉 Wat jij denkt over je kind, wordt de waarheid van je kind.
👉 Je creëert onbewust overtuigingen bij je kind
En dat is niet iets dat pas speelt wanneer je kind groter is.
De basis van overtuigingen wordt al gelegd
wanneer ze nog heel klein zijn.
Vandaag zie ik dat zo helder.
Het patroon dat zij had: “ik kan het niet alleen”
was geen toeval.
Het was iets dat ik onbewust mee gecreëerd had.
En dat is wat ik jou wil laten zien.
Niet om schuld te voelen.
Maar om te beseffen:👉 jij kan dit ook veranderen.
Want het begint niet bij je kind.
Het begint bij wat jij denkt over je kind.
Wat als je kind het wél kan?
Wat als er niets mis is?
Wat als jouw kind geen probleem heeft…maar jou iets probeert te tonen?
In mijn 3G Moederschap Reset programma gaan we daar samen naar kijken.
We kijken naar (vandaar de 3 G's):
wat jij denkt = Gedachten
wat jij voelt = Gevoelens
en hoe jij je gedraagt = Gedrag
Zodat je kan herkennen wanneer je vanuit angst reageert,
en kan kiezen om iets anders te doen.
Je hoeft je rugzak niet eerst helemaal op te ruimen
om te stoppen met hem door te geven.
Je hoeft alleen te herkennen wanneer hij spreekt.
👉 Sta eens stil bij hoe jij naar je kind kijkt… want je kind voelt dat.
Heb je mijn vragenlijst al ingevuld?
Het helpt jou om stil te staan bij jezelf als mama en bij de relatie met je kind.
Je maakt hierdoor kans op
een plaats in mijn 3G Moederschap RESET programma
Dankjewel om hier de tijd voor te nemen — met jouw antwoorden help je niet alleen jezelf, maar ook andere mama’s 💛
Liefs, Valérie
Opmerkingen